Grudzień w naszym przedszkolu terapeutycznym był miesiącem niezwykle intensywnym, bo wypełnionym nie tylko świątecznymi przygotowaniami, ale przede wszystkim budowaniem więzi i poczucia bezpieczeństwa. W każdej z grup działy się rzeczy, które angażowały wszystkie zmysły i pozwalały naszym podopiecznym odkrywać świat w ich własnym, unikalnym rytmie.
Sensoryczny dom i siła relacji
W grupie Lisków skupiliśmy się na tym, co najbliższe sercu – na domu i rodzinie. Poznawanie bliskich oraz rozpoznawanie kolegów i koleżanek na zdjęciach to dla naszych dzieci ważny krok w budowaniu poczucia przynależności. Prawdziwym hitem okazał się jednak teatr w sensorycznym domu z kartonu. Używając kukiełek, dzieci mogły wyrażać swoje emocje i dokonywać wyborów poprzez gest, dotyk czy mimikę. To piękny przykład na to, jak nowoczesna terapia łączy się z zabawą, dając każdemu dziecku głos, nawet bez użycia słów.
Arteterapia i świąteczne przygotowania
Zajęcia z arteterapii w tym miesiącu przypominały malowanie światłem i kolorem. To był czas, w którym wspieraliśmy rozwój zmysłów i emocji, pozwalając dzieciom zanurzyć się w barwach i fakturach. Wiewiórki z kolei pokazały, że są prawdziwymi mistrzami organizacji – od gruntownych porządków, przez ubieranie choinki, aż po samodzielne tworzenie choinkowego łańcucha. Pieczenie pierniczków stało się natomiast doskonałą okazją do ćwiczenia motoryki małej, co kontynuowały również Sówki, skupiając się na koordynacji wzrokowo-ruchowej i koncentracji podczas różnorodnych aktywności.
Wspólnota, która nie zna barier
Nie mogło nas zabraknąć na wyprawie „Z niepełnosprawnością na sam szczyt”. To wydarzenie co roku przypomina nam, że z odpowiednim wsparciem i wiarą w możliwości każdego dziecka, możemy zdobywać najwyższe wierzchołki – dosłownie i w przenośni. Równie ważne były dla nas świąteczne warsztaty z Rodzicami. Wasza obecność i zaangażowanie podczas tworzenia ozdób pokazały, że wspólne tworzenie naprawdę łączy, a nasze przedszkole to miejsce, gdzie całe rodziny mogą liczyć na wsparcie i akceptację.
Cisza i bliskość przy wigilijnym stole
Zwieńczeniem tych wszystkich starań była wspólna Wigilia. To był moment zatrzymania, uczenia się świątecznych wartości i po prostu bycia razem. W powietrzu unosił się zapach przypraw korzennych i dobra energia, która daje nam siłę do dalszej pracy. Patrząc na postępy naszych dzieci i ich radość z małych sukcesów, wiemy, że to, co robimy, ma głęboki sens. Dziękujemy za ten wspólny czas i zapraszamy do udziału w kolejnych wyprawach, które przed nami!